บทที่ 426 เกือบจะพังทลาย

ในขณะที่เฉียวอีเหรินพยายามส่ายหน้าและถอยไปด้านหลัง

เฉียวเหวยอีจับข้อมือของเธอเอาไว้ จับไหล่ของเธอ นำเธอกดไว้ที่ฝาผนัง

“เฉียวอีเหริน ฉันให้เวลาเธอครึ่งนาที ถ้าหากเธอไม่ยิง...