บทที่475 แก่แล้วไม่เจียม

เฉียวเหวยอีตกตะลึง จากนั้นหันศีรษะและมองไปในทิศทางของเสียง

หลังจากเหลือบมองไปยังต้นเตียง เธอเห็นชายชราผมขาวและเธอจำได้ในทันทีว่าเขาคืออาจารย์หลิว อาจารย์ประจำชั้นมัธยมศึกษาปีที่...