บทที่182 ถ้าไม่คล้อยตามเขาไป เธอคงต้องถูกฆ่าทิ้งเป็นแน่

เกาซินซินกัดริมฝีปากของตัวเองไว้แน่น และไม่กล้าส่งเสียงใดใดออกมาอีก

แล้วน้ำเสียงที่เยือกเย็นของชายคนนั้นก็แทรกเข้ามาในหูของเธอ “ถ้าอย่างนั้น ฉันก็คงไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องไว้ชีวิตเธอแล้วล่ะ”

“……”

นี่มันวิปริตชัด...