บทที่186 นางแพศยาที่สมควรตาย

เสียงที่ชัดเจนมาจากทางประตู: "ใช่แล้ว ตอนนั้นฉันยุ่งมาก ยุ่งอยู่กับการค้นหาความจริง เพื่อย้อนกลับการโจมตีมุ่งร้ายที่คุณหนูเกานำมาให้ฉันด้วยการใช้ความอ่อนแอของเวยป๋อ"

เสียงนี้.......

ทุกคนหยุดคึกคักลง...