บทที่198 เธอเป็นคนที่ฉันยอมใช้ทั้งชีวิตไปแลก

ทำไมถึงเป็นเธอ! ?

.......

แสงสีขาวในห้องโถงจางๆ ค่อยๆขจัดความมืดบนขั้นบันไดที่เยี่ยอีเหรินยืนอยู่

เมื่อเห็นเยี่ยหลานซาน เธอยกเท้าขึ้นอย่างตื่นเต้น

แต่ยืนนานเกินไป ขาของเธอก็ชาและเมื่อเธอขยับขาทั้งสองของเธอก็สั่นโดยไม่ตั้งใจ

เยี่ยหลานซานรู้สึกน่ารังเกียจเล็กน้อย

คนๆนี้เมื่อวานอยู่ที่ห้างยังด่าไม่พอ...