บทที่232 อ้ะอ้ะอ้ะ นี่พี่คิดจะทำอะไรน่ะ?

“ซานซาน”

กงเส่าถิงคว้าข้อมือเรียวของเธอไว้ได้ทัน “เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?”

ทำไมจู่ ๆ ถึงได้ลุกขึ้นพรวดพราด แล้วทำท่าจะออกไปโดยไม่บอกไม่กล่าวอะไรใครเลยแบบนี้นะ?

เยี่ยหลานซานขมวดคิ้วแน่น...