บทที่419 ตระกูลของแกมันเหมือนกับหมูเน่าที่ตายแล้วต่างหาก!!!

ใบหน้าที่เย็นชาของอวิ๋นเฉิงนั้น สอดแทรกกลิ่นอายของความน่าสะพรึงเอาไว้จาง ๆ แถมนัยน์ตาสีเขียวมรกตของเขายังดูมืดมนชนิดที่ว่า แสงอาทิตย์อันร้อนแรงแค่ไหนก็ไม่อาจทำลายความมืดมนนั้นได้เลย

อวิ๋นเฉิงก้าวเท้าเข้ามาหากงเส่าถิงอย่างช้า...